Groot nieuws: ons kostbaarste bezit.

Sinds 10 weekjes nu zijn we in blijde verwachting van onze eerste spruit. Kijk naar deze foto en zie hoe fotogeniek hij/zij wel is. Met de armpjes de lucht in ;). Wij hadden het niet zo snel verwacht, maar zijn wel blij da het zo snel gegaan is. De babykamer is klaar en we wachten vol ongeduld op ons volgende bezoek aan de gynaecoloog.

Een proficiat en een bedankje

Bij deze willen wij de organisatoren en medegangers van onze vrijgezellen bedanken voor de fijne dag die ze ons gegeven hebben. Ge zult maar bijna een ganse dag met ons opstap zijn. Eén ding is zeker plezier verzekerd. Dus alle afwezigen hadden ongelijk of werk natuurlijk ;-).

Ook willen wij iedereen bedanken die dit voor ons heeft georganiseerd en diegenen die dit met ons wilden beleven. Ook een bedankje naar Steve, want ik vond de t-shirt echt geslaagd.

Bedankt allemaal en tot volgend jaar voor ons 1-jaar-getrouwd-niet-meer-zo-vrijgezel-dag.

En alles is geregeld hehe

David: Als er nu nog iets mis gaat is het de vrouw haar fout.

Marijke: Oh nee! Dan is het de schuld van het weer :-)

David: Uw fout dus :-)))

Marijke: Nee toch niet, gij ging de zon bestellen :-))))

David: Let dan wat beter op, heb die gisteren in het tuinhuis gezet, ziet ge niet aan het weer vandaag :).

Marijke: Dan is het goed! Als er iets mis gaat is het dus de man zijn fout.

David: Neen, want dan zijt gij ze vergeten uit het tuinhuis te halen. Ik heb ze der al ingezet. :-)))

Marijke: Zal een papiertje op de achterdeur hangen, dan vergeet ik ze er niet uit te halen. Moest ik het toch vergeten na 10 u is het uw verantwoordelijkheid, want dan kunt gij ook tot aan het tuinhuis gaan :-)))

David: Ho maar, ik moet al op de bel duwen. Kan niet alles doen he :-)))

Marijke: Ik moet de deur al open doen en zien dat ge binnenkomt, kan dus ook niet alles doen! Dat zijn wel twee dingen, gij moet er maar eentje :-)

David: Vrouwen en woorden, man man. Ze vergeet wel dat ik ook al de bloemen moet gaan halen, dat ik een weg van een wereld moet afleggen om er te geraken en dat ik nog op de bel moet duwen ook. Trouwens ik heb ze er al ingezet, ieder zijn taak hehehe.

Marijke: Als 20 minuutjes rijden al teveel is om naar de vrouw van uw leven te gaan, amai. Weet ge wat, als gij vandaag de auto aan de binnenkant schoonmaakt dan zal ik ze er zeker niet vergeten uit te laten ;-) dat is toch een mooie deal niet?

David: Als gij het woord teveel hebt gelezen, dan hebt ge een nieuwe bril nodig, ik heb nooit teveel gezegd. Maar goed een deal zeker he.

Marijke: Ok, dat staat dus wel op de planning van vandaag ;-)

Dit zijn David en Marijke op een morgen vol met plezier en vertier op de blog. Zeker als ze niets zinnigs te vertellen hebben.

WOOOOOOOOOHOOOOOOOOO nog 2 dagen hehe

Nog 2 dagen dus ;-)

Misboekjes

Bij deze kunnen wij melden dat de misboekjes klaar zijn om te drukken en dat de proefdruk er veelbelovend uitziet. Er zal nog wel wat werk zijn om ze allemaal klaar te maken, maar niets dat onmogelijk is. Daar dit het laatste dringende was dat er moest gebeuren, kan ik nu wel zeggen dat we zo goed als klaar zijn voor de grote dag zelf. Dus met zijn allen massaal daarheen ;).

Aanpassingen pagina

Even melden dat er een aanpassing een is gebeurt aan het dagprogramma en dat er een kaartje met route beschrijving in toegevorgd aan de pagina. Zo kan iedereen de zaal makkelijk vinden met een verwijzing naar parking.

De laatste voorbereidingen

Wij zijn momenteel bezig met de laatste voorbereidingen en het overlopen of we zeker niets vergeten zijn. Zo hebben we de afgelopen week onze bedankje toegestuurd gekregen en deze volledig inorde gemaakt. De mis hadden we al een tijdje klaar, maar deze moet nog gedrukt worden en gebonden, hier zullen we dit weekend dringend werk van moeten maken.

Ook de bloemen zijn besteld en zeker niet te vergeten het bruidsboeket. Hier kan ik niet veel meer over zeggen, daar de bruid zelf nog niet weet hoe deze eruit gaat zien. Ook de besprekingen met de ceremoniemeester zijn lopende, als deze natuurlijk die dag tijd vrij kan maken voor ons huwelijk. Hier wachten we nog even op een antwoord en hopen dat het positief zal zijn. Zo niet is het ergens onze eigen fout, want we waren dit uit het oog verloren. Nu is het alleen maar hopen :).

Een bedankje

Bij deze de tekening die op onze uitnodiging staat. Wij zijn beiden zeer tevreden over het resultaat en willen via deze weg hem bedanken voor de tijd en de moeite die hij hierin heeft gestoken.
Overal waar we de uitnodiging tot nu gebracht hebben, kregen we altijd als eerste de vraag: "Wie heeft dat getekend?", gevolgd door: "Die man kan er wat van." Wij zijn dan ook echt blij dat we ervoor gekozen hebben om een tekening ipv. een foto op de uitnodiging te zetten.

Bij deze: heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel fel bedankt voor het mooie werk, nonk.

Een tipje van de sluier

Bij deze lichten we een tipje van de sluier voor de dag van ons huwelijk op. Dit is onze huwelijkskaars. Wij vonden beiden deze de mooiste bij een keuze uit een heel assortiment. Deze kaars zal dan ook symbool staan voor onze liefde en de woorden die zoveel zullen betekenen en welke wij zullen uitspreken op de dag van ons huwelijk. Om de afbeelding duidelijker te zien, kan je er gewoon op klikken en dan zal ze groter weergegeven worden.

Zo dat was onze eerste tipje :)

Stress

Naarmate de dag van ons huwelijk dichterbij komt slaat de stress een beetje toe. Bij de één al wat meer dan bij de ander. Wij zijn momenteel bezig met het rondbrengen van de uitnodigingen. Dit neemt meer tijd in beslag, dan we zelf verwacht hadden, maar het is wel fijn om te doen. Hopelijk krijgen we deze week of zeker ten laatste begin volgende week de uitnodigingen uitgedeeld. Maar normaal zou dit moeten lukken.
Het volgende wat voor ons op het programma staat is het kostuum op maat laten maken en het kleed natuurlijk laten aanpassen op maat. Ook volgt er voor de toekomstige echtgenote nog een beetje styling, zoals zonnebank, enz.
Voor hem moeten er nog schoenen gekocht worden. En natuurlijk naar volgende maand toe zullen we het aantal personen voor ons feest moeten doorgeven en alles nog eens checken, zodat we niet voor verrassingen komen te staan.
Ook de ringen mogen we zeker niet vergeten, maar het zou wel heel erg zijn, moest dit wel gebeuren.

Wij hopen dat iedereen onze uitnodiging weet te appreciëren en hopen dat jullie allemaal deze dag met ons kunnen vieren.

De huwelijksmis

Als er iets is wat mij (David) het meeste tegensloeg, was het wel het maken van de huwelijksmis. Hier komt zoveel bij kijken en het moet zo eenvoudig mogelijk blijven allemaal. Ook qua muziek is het niet gelachen, je mag niet zomaar een lied in je mis invoegen, dit moet namelijk een lied met inhoud zijn en liefst Nederlandstalig. Om eerlijk te zijn, hier heb ik (David) niet veel koek van gegeten. Maar het komt allemaal wel inorde. We hebben de mis volledig zoals ze gaat worden, we moeten enkel nog de lezers vragen en de muziek invoegen en dan is deze klaar voor gebruik. Nog een paar bezoekjes aan de priester en we zijn klaar om te trouwen. Volgende sessie zal gaan over het waarom voor de kerk trouwen. Maar ook dit weten alle gehuwden wel hoe dit gaat.

Veel meer is hier niet over te zeggen, want we zijn natuurlijk niet van plan de hele mis online te zetten.

De huwelijkskaars

Ook de huwelijkskaars is al besteld. Het is alsof we speed genomen hebben en er als wilde konijnen zijn ingevlogen. Veel valt hier niet over te vertellen, want iedereen weet dat er een kaars bij een kerkelijk huwelijk hoort.

De uitnodigingen.

Dit weekend hebben we onze uitnodigingen eindelijk klaar. We hebben even moeten wachten op de afbeelding voor de voorzijde en dan natuurlijk nog een beetje moeten puzzelen om deze digitaal te krijgen, maar het is ons toch gelukt. We wilden aan deze uitnodigingen een persoonlijke toets geven en hebben ze dus volledig eigenhandig gemaakt, zonder tussenkomst van een drukker. Enkel voor de afbeelding hebben we de hulp van David zijn nonkel moeten inroepen. En bij deze willen wij hem dan ook bedanken voor het mooie resultaat dat dit opleverde. We gaan hier nog niet alles uit de doeken doen, dat zien jullie zeer binnenkort zelf wel op de uitnodiging zelf. Persoonlijk vinden we de uitnodigingen goed geslaagd, maar die mening is natuurlijk persoonlijk.

Trouwringen

Op 29 januari 2009 zijn we voor onze trouwringen gaan kijken. We hadden op de trouwbeurs in Genk een boekje gekregen waarin bepaalde trouwringen stonden die ons wel aanstonden. We waren vooral verkocht aan een model gemaakt uit Paladium en wit goud. We waren er zo goed als zeker van dat we deze ringen zouden kiezen voor ons huwelijk. Wat we vooral mooi vonden was het verschil van de 2 kleuren en het gezichtsbedrog dat deze ring ons gaf. De ringen hiernaast zijn namelijk de ringen die we eerst wilden, maar niet gekozen hebben. De reden waarom wij deze niet gekozen hebben, is omdat op papier en ook hiernaast de ringen er heel anders uitzien dan onder direct zonlicht. Toen we de ringen vasthadden was er heel weinig te zien van de 2 kleuren, het was alsof het 1 kleur was. Dit was voor ons een grote tegenvaller, daar we deze ringen juist daarom zo mooi vonden.

Toen waren we dus eigenlijk terug bij af. Nu hadden we nog een mooi paar ringen gezien van dezelfde ontwerper. Maar ook deze ringen waren niet wat we dachten, daar we gefocust waren op een ring met 2 kleuren. De ringen die we toen wilden bastonden namelijk uit Titanium en witgoud. De verkoopster liet ons toen dezelfde ring zien maar dan Titanium met geelgoud. Daar we steevast gezworen hadden geen geelgoud te nemen, waren we toch verkocht aan deze ring en hebben dan ook deze gekozen. Om de ringen te zien, zullen jullie spijtig maar helaas nog wat geduld moeten hebben :). Vanaf 30 april 17.30 uur kan iedereen van deze ringen genieten lol.

Trouwkleed voor de bruid

Maandag 20/10/2008 ben ik samen met mijn moeder, zus en getuige gaan kijken voor een trouwkleed bij Chrandels Fashion in Maastricht. Na een kort gesprekje met de verkoopster ben ik dan beginnen te passen. Het nadeel was dat ze wel alle jurken hadden uit hun catalogus, maar dat ze niet altijd in de zelfde kleur waren als in de catalogus. De kleedjes die ze hadden bestonden allemaal uit twee stukken, zodat van twee jurken 1 kon maken. Je kon ook elk kleed in elke kleur krijgen die je wou. Het nadeel was wel dat je veel verbeelding moest hebben, je zou eigenlijk echt moeten weten hoe jou kleed eruit moet zien. Maar ik had dus geen idee en ging enkel uit van de voorbeelden die ik in hun catalogus gezien had. Tijdens het passen had ik ook meer het gevoel dat ik een avond- of galajurk aanhad, deze verkopen ze daar ook, en heb dan uiteindelijk maar besloten dat deze winkel niets voor mij was.
Maandag 10/11/2008 ben ik samen met mijn moeder, zus, getuige en een tante bij Bruidshuis Pereboom in Maastricht gaan kijken (passen). Na een gesprekje met de verkoopster en bladeren in verschillede catalogussen ben ik dan beginnen te passen. Het eerste kleed dat ik aan had vond ik al geweldig (mijn moeder kreeg er traantjes in de ogen), maar heb toch maar een volgende gepast en deze vond ik ook geweldig. Maar ik wou toch nog een andere passen, zodat ik wat kon vergelijken. Toen ik het derde kleed aan had wist ik eigenlijk al dat het eentje van de eerste twee ging worden. Maar omdat mijn getuige, tante en de verkoopster maar tussen de rekken bleven zitten, heb ik toch nog enkele kleedjes gepast. Maar uiteindelijk heb ik dan toch maar gezegd dat ik de eerste twee nog eens aan wou doen. Om het niet meer langer te rekken, het is dus het tweede kleed(je) geworden. Niet alleen ik maar ook de rest vond dit het mooiste. Ik heb ook gelijk bijpassende schoenen gekocht (kan ik ze al niet vergeten als ik moet gaan passen, hihi). Dus na ongeveer 2 uur passen had ik eindelijk mijn kleed(je) gevonden. Het volgende op het programma de trouwringen.