Trouwringen

Op 29 januari 2009 zijn we voor onze trouwringen gaan kijken. We hadden op de trouwbeurs in Genk een boekje gekregen waarin bepaalde trouwringen stonden die ons wel aanstonden. We waren vooral verkocht aan een model gemaakt uit Paladium en wit goud. We waren er zo goed als zeker van dat we deze ringen zouden kiezen voor ons huwelijk. Wat we vooral mooi vonden was het verschil van de 2 kleuren en het gezichtsbedrog dat deze ring ons gaf. De ringen hiernaast zijn namelijk de ringen die we eerst wilden, maar niet gekozen hebben. De reden waarom wij deze niet gekozen hebben, is omdat op papier en ook hiernaast de ringen er heel anders uitzien dan onder direct zonlicht. Toen we de ringen vasthadden was er heel weinig te zien van de 2 kleuren, het was alsof het 1 kleur was. Dit was voor ons een grote tegenvaller, daar we deze ringen juist daarom zo mooi vonden.

Toen waren we dus eigenlijk terug bij af. Nu hadden we nog een mooi paar ringen gezien van dezelfde ontwerper. Maar ook deze ringen waren niet wat we dachten, daar we gefocust waren op een ring met 2 kleuren. De ringen die we toen wilden bastonden namelijk uit Titanium en witgoud. De verkoopster liet ons toen dezelfde ring zien maar dan Titanium met geelgoud. Daar we steevast gezworen hadden geen geelgoud te nemen, waren we toch verkocht aan deze ring en hebben dan ook deze gekozen. Om de ringen te zien, zullen jullie spijtig maar helaas nog wat geduld moeten hebben :). Vanaf 30 april 17.30 uur kan iedereen van deze ringen genieten lol.

Trouwkleed voor de bruid

Maandag 20/10/2008 ben ik samen met mijn moeder, zus en getuige gaan kijken voor een trouwkleed bij Chrandels Fashion in Maastricht. Na een kort gesprekje met de verkoopster ben ik dan beginnen te passen. Het nadeel was dat ze wel alle jurken hadden uit hun catalogus, maar dat ze niet altijd in de zelfde kleur waren als in de catalogus. De kleedjes die ze hadden bestonden allemaal uit twee stukken, zodat van twee jurken 1 kon maken. Je kon ook elk kleed in elke kleur krijgen die je wou. Het nadeel was wel dat je veel verbeelding moest hebben, je zou eigenlijk echt moeten weten hoe jou kleed eruit moet zien. Maar ik had dus geen idee en ging enkel uit van de voorbeelden die ik in hun catalogus gezien had. Tijdens het passen had ik ook meer het gevoel dat ik een avond- of galajurk aanhad, deze verkopen ze daar ook, en heb dan uiteindelijk maar besloten dat deze winkel niets voor mij was.
Maandag 10/11/2008 ben ik samen met mijn moeder, zus, getuige en een tante bij Bruidshuis Pereboom in Maastricht gaan kijken (passen). Na een gesprekje met de verkoopster en bladeren in verschillede catalogussen ben ik dan beginnen te passen. Het eerste kleed dat ik aan had vond ik al geweldig (mijn moeder kreeg er traantjes in de ogen), maar heb toch maar een volgende gepast en deze vond ik ook geweldig. Maar ik wou toch nog een andere passen, zodat ik wat kon vergelijken. Toen ik het derde kleed aan had wist ik eigenlijk al dat het eentje van de eerste twee ging worden. Maar omdat mijn getuige, tante en de verkoopster maar tussen de rekken bleven zitten, heb ik toch nog enkele kleedjes gepast. Maar uiteindelijk heb ik dan toch maar gezegd dat ik de eerste twee nog eens aan wou doen. Om het niet meer langer te rekken, het is dus het tweede kleed(je) geworden. Niet alleen ik maar ook de rest vond dit het mooiste. Ik heb ook gelijk bijpassende schoenen gekocht (kan ik ze al niet vergeten als ik moet gaan passen, hihi). Dus na ongeveer 2 uur passen had ik eindelijk mijn kleed(je) gevonden. Het volgende op het programma de trouwringen.